Jerozolima - Bazylika Agonii

Wznosi się na planie starożytnej bazyliki bizantyjskiej, z której zachowały się fragmenty fundamentów i mozaikowa posadzka. Kamień węgielny pod nowy kościół położono w październiku 1919 r. Projekt powierzono architektowi, Antonio Barluzziemu. Pracę przy fundamentach rozpoczęto gdy, w 1920 r., znaleziono kolumnę dwa metry poniżej średniowiecznej podłogi, razem z fragmentami wspaniałej mozaiki. Architekt natychmiast usunął nowe fundamenty i rozpoczął prace wykopaliskowe. Gdy bizantyjski kościół ujrzał światło dzienne, stało się jasne, że plany nowego kościoła należy zmienić. Prace kontynuowano od 19 kwietnia 1922 r. do czerwca 1924 r. kiedy została poświęcona nowa bazylika.
Wiele krajów pomagało pokrywając koszty budowy. Poszczególne herby są przedstawione w małych kopułach sufitu i mozaikowych absydach. Po lewej stronie, poczynając od absydy są przedstawione: Argentyna, Brazylia, Chile i Meksyk. W środku: Włochy, Francja, Hiszpania i Anglia. Po prawej: Belgia, Kanada, Niemcy, Stany Zjednoczone. Mozaiki w absydach były darowane przez Irlandię, Węgry i Polskę. Korona dookoła Skały jest darem Australii. Z powodu rozległej międzynarodowej współpracy nad budową bazyliki, jest znana jako "kościół wszystkich narodów".
Oprócz mozaiki na suficie, bazylika jest ozdobiona trzema wielkimi mozaikami w absydach: pocałunek zdrady Judasza, scena Agonii i Jezus uroczyście mówiący, Ego surn: "ja jestem Jezus z Nazaretu" (mozaiki ufundowane przez Irlandczyków i stacjonujących w Palestynie w czasie II wojny światowej żołnierzy polskich).