Kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy został wzniesiony z fundacji Jana Klemensa Branickiego, w latach 1740 - 1750. Jest to późnobarokowa świątynia, typu bazylikowego, z okazałą elewacją frontową, zamykająca wschodnią ścianę Dużego Rynku w Tykocinie. Po obu stronach elewacji frontowej znajdują się dwie wieże połączone z korpusem kościoła łukami i arkadami w kształcie półkolistych skrzydeł wykończonych w części dachowej misternie wykonanymi rzeźbami. Dziedziniec świątyni zamknięty jest od czoła żelaznym ogrodzeniem i bramą zdobioną popiersiami czterech ewangelistów.
Wnętrze kościoła, trójnawowe, zdobią polichromie ścienne z 1749 r. wykonane przez Sebastiana Ecksteina. Ołtarz główny z ok. 1750 r., barokowo-rokokowy, jest pozłacany i bogato zdobiony. W bocznych nawach, znacznie mniejszych i wspartych na czterech potężnych filarach, znajduje się sześć ołtarzy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz